Yunan yönetmen Anestis Azas’ın “The Dogs” (Yunanca: Ta Skylia) adlı eseri, çağdaş tiyatronun sınırlarını zorlayan, derinlemesine düşündüren ve toplumsal eleştiriyi estetikle harmanlayan bir yapıt olarak karşımıza çıkıyor.
Devamı ...
Modern ilişkilerin kırılgan ve istikrarsız yapısını tanımlamak için Bauman’ın kullandığı çarpıcı bir metafor vardır:“Liquid love” yani akışkan aşk. Post-modernite dediğimiz dönemde ilişkilerin artık “katı”; yani sabit, ömür boyu sürecek, net sınırlarla tanımlı olmadığını söyler.
Devamı ...
Çocukluğumun lunaparklarında “komik aynalar” adıyla kurulan ve biletle girilen minik çadırlar bulunurdu.
Devamı ...
Woody Allen'ın “God (Tanrı)” adlı oyunundan uyarlanan, geçtiğimiz ay Ara Sahne’de ilk gösterimi gerçekleşen, yaklaşık seksen dakikalık, tek perdeli, absürt bir komedi olan Deus ex Makina, hepimizin ortak varoluşsal kaygısını sahneye taşıyor.
Devamı ...
Bazı oyunlar geleneksel bir sahne düzleminde perdenin açılması yerine gözleme kokularıyla başlayabilir.
Devamı ...
Uzun süredir sahnelenen oyunlar üzerine kalem oynatmak çok tercih edilir ve önerilir bir iş değildir.
Devamı ...
“Çocuklar babası ölünce büyür.” derler. Oysa babalar kolay kolay ölmez ki... Çoğu baba, gömüldükten sonra da konuşur; hayaletleri aramızda gezinir, kendi kurallarını fısıldamaya devam eder, arzularımızı biçimlendirir.
Devamı ...
Şık bir restoranda lezzetli bir yemeği mideye indirdikten sonra eğer nezaket sahibi bir insansak aşçıya özel teşekkürlerimizi iletip yemeği sunan garsonu bahşişle ödüllendirebiliriz.
Devamı ...
Bizi çoğaltacak ortak sevinçlerimizi tüketeli maalesef çok oluyor. Ama yine de 23 Nisanlar içimi kıpır kıpır etmeye devam eden bir tarihti. Siyasi anlamını bir kenara koyup bugünü çocuklara armağan etmişti
Devamı ...