Açık konuşmak gerekirse son yıllarda İstanbul’daki birçok etkinlik bana birbirinin aynısı gelmeye başlamıştı. Güzel dekorlar, iyi kahveler, biraz sosyal medya görüntüsü… Ama çoğunda eksik olan bir şey vardı: Gerçeklik.

Bu yüzden Decollage Art Space’e giderken çok büyük bir beklentim yoktu. Muhtemelen birkaç saat geçirir dönerim diye düşünüyordum. Ama içeri girdikten sonra fikrim değişti.

Öncelikle ortam “fazla kasılmış” değil. Bence en güzel tarafı bu. Kimse size bir şey kanıtlama derdinde değil. İnsanlar gerçekten orada olmak istediği için geliyor gibi hissediyorsunuz. Zaten bir mekânın enerjisini biraz anlayan biriyseniz bunu ilk 10 dakikada fark ediyorsunuz.

Benim katıldığım etkinlikte farklı yaşlardan insanlar vardı. Tek başına gelen de vardı, arkadaş grubuyla gelen de. Ama garip şekilde ortam hiç yabancı hissettirmedi. Sanki herkes birkaç saatliğine günlük hayatın gürültüsünden kaçıp aynı yerde nefes almaya gelmiş gibiydi.

Decollage Art Space bana uzun zamandır unuttuğum bir hissi hatırlattı: Bir şey üretmenin verdiği sakinliği.

Şunu fark ettim; biz artık hiçbir şeye gerçekten odaklanamıyoruz. Sürekli telefona bakıyoruz, sürekli başka bir şey düşünüyoruz. Orada birkaç saat boyunca sadece yaptığım işe odaklandım. Belki kulağa basit geliyor ama uzun zamandır zihnimin bu kadar sessiz olduğunu hatırlamıyorum.

Bir de şu detay çok önemli: Mekân “ticari etkinlik” hissi vermiyor. Evet profesyonel, evet düzenli ama samimiyet kaybolmamış. Eğitmenlerin yaklaşımı, çalışanların iletişimi, insanların rahat bırakılması… Bunlar küçük gibi görünen ama deneyimi tamamen değiştiren şeyler.

Bence bugün insanların böyle yerlere ihtiyaç duymasının nedeni de bu zaten. İstanbul’da herkes çok yorgun. Fiziksel değil sadece; zihinsel olarak da yorulmuş durumdayız. Ve bazen iyi gelen şey büyük planlar değil, birkaç saatliğine gerçekten kendin olabildiğin bir ortam oluyor.

Ben Decollage Art Space’ten çıkarken bunu hissettim.
Uzun zamandır ilk kez bir mekândan sadece vakit geçirmiş olarak değil, gerçekten iyi hissederek ayrıldım.